ساپورت در اسلایسر: کِی لازمه و چطوری درست تنظیمش کنیم؟
ساپورت اگه درست تنظیم نشه یا قطعه رو خراب می‌کنه یا کَندنش عذابه. قانون ۴۵ درجه، ساپورت درختی و مهم‌ترین تنظیم‌ها رو ساده توضیح دادیم.
چاپگر سه‌بعدی نمی‌تونه توی هوا چاپ کنه؛ هر لایه باید روی لایه‌ی قبلی بشینه. وقتی بخشی از مدل زیرش خالیه، اسلایسر یه داربست موقت می‌سازه که بهش می‌گیم ساپورت. بعد از چاپ، ساپورت کنده می‌شه و دور ریخته می‌شه.
کِی ساپورت لازم داریم؟ (قانون ۴۵ درجه)
هر لایه می‌تونه کمی از لایه‌ی زیریش بیرون بزنه. تا وقتی شیب دیواره نسبت به خط عمود کمتر از حدود ۴۵ درجه باشه، معمولاً بدون ساپورت تمیز چاپ می‌شه. از اون بیشتر، لبه‌ها شروع می‌کنن به افتادن و شلخته‌شدن.
دو استثنای مهم:
- پل (Bridge): اگه دو طرف یه دهانه تکیه‌گاه داشته باشه، دستگاه می‌تونه فاصله‌های کوتاه (تا چند سانتی‌متر) رو بدون ساپورت «پل بزنه».
- سوراخ‌های افقی کوچیک: سوراخ پیچ و شبیه اون معمولاً ساپورت نمی‌خواد.
اول جهت قطعه، بعد ساپورت
بهترین ساپورت اونیه که اصلاً لازم نشه! قبل از روشن‌کردن ساپورت، قطعه رو توی اسلایسر بچرخون:
- سطح صاف و بزرگ رو بذار روی بستر.
- حرف T رو برعکس چاپ کن تا بال‌هاش روی بستر بشینن.
- اگه مدل اجازه می‌ده، دو تکه‌اش کن و بعد بچسبون.
یادت باشه جهت چاپ روی استحکام هم اثر داره: قطعه در راستای لایه‌ها ضعیف‌تره.
ساپورت معمولی یا درختی؟
- معمولی (Normal/Grid): ستون‌های مستقیم زیر بخش معلق. برای سطوح تخت و بزرگ مطمئن‌تره ولی جای تماس بیشتری روی قطعه می‌ذاره.
- درختی (Tree/Organic): شاخه‌هایی که از بستر بالا میان و فقط نوکشون به قطعه می‌خوره. مصرف فیلامنت کمتر، کَندن راحت‌تر و رد کمتر — برای مجسمه و مدل‌های ارگانیک عالیه.
توی Cura، OrcaSlicer، PrusaSlicer و Creality Print هر دو نوع رو داری.
تنظیم‌هایی که واقعاً مهمن
| تنظیم | مقدار پیشنهادی | توضیح |
|---|---|---|
| زاویه‌ی آستانه (Overhang threshold) | ۴۵ تا ۵۵ درجه | از این زاویه به بعد ساپورت ساخته می‌شه |
| تراکم ساپورت (Density) | ۱۰ تا ۱۵٪ | بیشترش فقط فیلامنت هدر می‌ده و کَندن رو سخت می‌کنه |
| فاصله‌ی عمودی (Top Z distance) | حدود یک لایه (مثلاً ۰٫۲ م‌م) | کم باشه می‌چسبه، زیاد باشه زیر قطعه زشت می‌شه |
| لایه‌ی رابط (Interface layers) | ۲ تا ۳ لایه | یه سقف متراکم زیر قطعه که سطح زیری رو صاف‌تر می‌کنه |
| فاصله‌ی افقی (XY distance) | ۰٫۴ تا ۰٫۸ م‌م | نذار ساپورت به دیواره‌ی قطعه بچسبه |
| محل ساپورت | فقط از روی بستر | اگه مدل اجازه می‌ده؛ این‌طوری روی خود قطعه رد نمی‌مونه |
ساپورت دستی (Paint-on)
توی OrcaSlicer و PrusaSlicer می‌تونی با قلم‌مو مشخص کنی کجا ساپورت باشه و کجا نباشه. این برای مدل‌هایی که اسلایسر بی‌دلیل همه‌جاشون ساپورت می‌ذاره نجات‌دهنده‌ست: ساپورت خودکار رو خاموش کن و فقط زیر چونه، دست‌ها و لبه‌های معلق رو رنگ کن.
کَندن تمیز ساپورت
- بذار قطعه کامل خنک بشه؛ PLA سرد راحت‌تر جدا می‌شه.
- از انبردست نوک‌باریک استفاده کن و ساپورت رو بچرخون، نکِش.
- رد باقی‌مونده رو با کاتر و سنباده‌ی نرم (۴۰۰ به بالا) پرداخت کن.
ساپورت حل‌شونده
برای هندسه‌های خیلی پیچیده (کانال‌های داخلی، قطعات تودرتو) می‌شه ساپورت رو با متریال دوم چاپ کرد و بعد حلش کرد: HIPS برای ABS (توی لیمونن حل می‌شه) و PVA برای PLA (توی آب). این روش دستگاه چندمتریاله می‌خواد و هزینه‌ش بیشتره.
ساپورت و قیمت چاپ
ساپورت یعنی فیلامنت و زمان بیشتر. توی برآورد قیمت اگه گزینه‌ی «نیاز به ساپورت» رو بزنی، حدود ۱۵٪ به حجم مصرفی اضافه می‌شه. پس با یه جهت‌گیری هوشمندانه هم قطعه‌ی تمیزتری می‌گیری، هم ارزون‌تر.
مطالب دیگه‌ای که شاید بخوای بخونی
آماده‌سازی فایل STL برای چاپ سه‌بعدی؛ ۸ نکته قبل از سفارش
فایل STL سالم یعنی چاپ بی‌دردسر و قیمت دقیق‌تر. واحد اندازه، ضخامت دیواره، مدل بسته، جهت چاپ و چند نکته‌ی دیگه که قبل از فرستادن فایل باید چک کنی.
چاپ سه‌بعدی چیه و چه کاربردهایی داره؟ راهنمای ساده برای شروع
چاپ سه‌بعدی (پرینت سه‌بعدی) یعنی ساختن یک جسم واقعی از روی فایل دیجیتال، لایه‌به‌لایه. ببین چطور کار می‌کنه، چه روش‌هایی داره و از فیگور تا قطعه‌ی یدکی به چه دردی می‌خوره.
قیمت چاپ سه‌بعدی چطور حساب می‌شه؟ هر چیزی که روی هزینه‌ی پرینت اثر داره
قیمت چاپ سه‌بعدی از وزن قطعه، متریال، زمان دستگاه، کیفیت و تعداد ساخته می‌شه. ببین هر کدوم چقدر روی هزینه اثر دارن و چطور بدون افت کیفیت ارزون‌تر چاپ کنی.